معروفترین قرص مسکن دنیا ممکنه باعث بشه دست به کارهای خطرناک بزنید.
پرمصرفترین داروی ضد درد (مسکن) در کل دنیا – و یکی از پرمصرفترین داروها تو آمریکا – ممکنه خیلی بیشتر از فقط ساکت کردن درد، کار انجام بده. استامینوفن، که با اسم پاراستامول هم شناخته میشه و با برندهای معروفی مثل تایلنول و پانادول فروخته میشه، ممکنه ریسکپذیری رو هم بالا ببره. این نتیجهی تحقیقی
پرمصرفترین داروی ضد درد (مسکن) در کل دنیا – و یکی از پرمصرفترین داروها تو آمریکا – ممکنه خیلی بیشتر از فقط ساکت کردن درد، کار انجام بده.
استامینوفن، که با اسم پاراستامول هم شناخته میشه و با برندهای معروفی مثل تایلنول و پانادول فروخته میشه، ممکنه ریسکپذیری رو هم بالا ببره. این نتیجهی تحقیقی هست که تو سال ۲۰۲۰ انجام شد و تغییرات رفتار آدما رو وقتی تحت تأثیر این دارو بودن، اندازه گرفت.
بالدوین وی، متخصص علوم اعصاب از دانشگاه اوهایو، موقع انتشار این یافتهها توضیح داد: «به نظر میرسه استامینوفن باعث میشه آدما وقتی به کارهای خطرناک فکر میکنن، احساسات منفی کمتری داشته باشن – یعنی انگار دیگه اونقدرها نمیترسن.»
او اضافه کرد: «با توجه به اینکه تقریباً ۲۵ درصد جمعیت آمریکا هر هفته استامینوفن مصرف میکنن، این کاهش درک خطر و افزایش ریسکپذیری میتونه تأثیرات مهمی روی جامعه داشته باشه.»
این یافتهها به تحقیقات روزافزونی اضافه میشن که نشون میدن تأثیر استامینوفن روی کاهش درد، به فرآیندهای روانی مختلفی هم کشیده میشه؛ مثلاً حساسیت آدما رو به احساسات جریحهدار شده کمتر میکنه، باعث کاهش همدلی میشه و حتی عملکردهای شناختی رو هم کند میکنه.
به همین شکل، این تحقیق جدید میگه که توانایی عاطفی آدما برای درک و ارزیابی ریسکها هم ممکنه موقع مصرف استامینوفن تغییر کنه یا مختل بشه.
با اینکه این تأثیرات ممکنه خیلی کم باشن – و فعلاً باید به چشم یه فرضیه بهشون نگاه کرد – اما ارزش توجه دارن، چون استامینوفن رایجترین ماده دارویی تو آمریکاست و تو بیشتر از ۶۰۰ نوع داروی بدون نسخه و با نسخه پیدا میشه.
تو یه سری آزمایش که روی بیشتر از ۵۰۰ دانشجو انجام شد، تیم تحقیقاتیِ «وی» تأثیر یک دوز ۱۰۰۰ میلیگرمی استامینوفن (حداکثر دوز توصیهشده برای بزرگسالان در یک وعده) رو روی رفتار ریسکپذیرانهشون اندازه گرفت و اون رو با گروه کنترلی مقایسه کرد که به صورت تصادفی دارونما (Placebo) دریافت کرده بودن.
تو هر کدوم از این آزمایشها، شرکتکنندهها باید یه بادکنک خالی رو روی صفحه کامپیوتر باد میکردن و با هر بار باد کردن، پول فرضی به دست میاوردن.
دستورالعمل این بود که با باد کردن هرچه بیشتر بادکنک، تا جایی که میتونن پول فرضی جمع کنن، اما باید مواظب باشن بادکنک نترکه، چون در این صورت همه پول رو از دست میدادن.
نتایج نشون داد دانشجوهایی که استامینوفن مصرف کرده بودن، در مقایسه با گروه دارونما که محتاطتر بودن، به طور قابل توجهی ریسک خیلی بیشتری کردن. در کل، اونایی که استامینوفن خورده بودن، بادکنکهاشون رو بیشتر باد کردن (و بیشتر هم ترکوندن).
«وی» میگه: «اگه شما آدم ریسکگریزی باشید، ممکنه چند بار بادکنک رو باد کنید و بعد تصمیم بگیرید پولتون رو بردارید، چون نمیخواید بادکنک بترکه و پولتون از دست بره.»
«اما به باور ما، برای اونایی که استامینوفن مصرف کردن، هرچی بادکنک بزرگتر میشه، اضطراب و احساسات منفی کمتری در مورد بزرگ شدن بادکنک و احتمال ترکیدنش دارن.»
علاوه بر شبیهسازی بادکنک، شرکتکنندهها تو دو تا از آزمایشها، نظرسنجیهایی رو هم پر کردن و میزان ریسکی که تو سناریوهای فرضی مختلف حس میکردن رو رتبهبندی کردن؛ سناریوهایی مثل شرطبندی روی حقوق یک روزشون سر یه مسابقه ورزشی، بانجی جامپینگ از یه پل بلند، یا رانندگی بدون کمربند ایمنی.
تو یکی از این نظرسنجیها، به نظر میرسید که مصرف استامینوفن در مقایسه با گروه کنترل، درک خطر رو کاهش داده، هرچند تو یه نظرسنجی مشابه دیگه، همین تأثیر دیده نشد.
با اینکه آزمایشی مثل این لزوماً نشون نمیده که استامینوفن تو سناریوهای واقعی چطور روی آدما تأثیر میذاره، اما تیم تحقیقاتی با توجه به میانگین نتایج تو آزمایشهای مختلف به این نتیجه رسید که یه رابطه معنادار بین مصرف استامینوفن و انتخاب ریسک بیشتر وجود داره، حتی اگه این تأثیر خیلی کم به نظر بیاد.
با این حال، محققها قبول دارن که این تأثیر دارو روی رفتار ریسکپذیرانه رو میشه با فرآیندهای روانی دیگهای هم توضیح داد، مثلاً شاید کاهش اضطراب.
اونها توضیح دادن: «ممکنه با بزرگتر شدن بادکنک، اونایی که دارونما مصرف کردن، اضطراب بیشتری در مورد احتمال ترکیدن حس کنن. وقتی اضطرابشون خیلی زیاد میشه، آزمایش رو تموم میکنن. استامینوفن ممکنه این اضطراب رو کم کنه و در نتیجه باعث ریسکپذیری بیشتر بشه.»
این تیم گفت که بررسی چنین توضیحات روانی جایگزین برای این پدیده – و همچنین تحقیق در مورد مکانیزمهای بیولوژیکی که باعث تأثیر استامینوفن روی انتخابهای آدما تو اینجور موقعیتها میشه – باید تو تحقیقات آینده مورد توجه قرار بگیره.
یه تحقیق که توسط دانشگاه وین در سال ۲۰۲۳ منتشر شد، نشون داد که «مصرف زیاد مسکنها» با کاهش نگرانی همدلانه و رفتارهای اجتماعی مثبت مرتبطه، که این موضوع شاید به یه رابطه پیچیدهتر بین این دو متغیر اشاره داشته باشه.
با وجود تأثیر احتمالی استامینوفن روی درک خطر، این دارو همچنان یکی از مهمترین و پراستفادهترین داروها در جهانه و سازمان بهداشت جهانی اون رو یه داروی ضروری میدونه، حتی اگه سوالهای دیگهای در موردش باقی بمونه.
«وی» در آخر گفت: «ما واقعاً به تحقیقات بیشتری در مورد تأثیرات استامینوفن و بقیه داروهای بدون نسخه روی انتخابها و ریسکهایی که میکنیم، نیاز داریم.»
برچسب ها :
ناموجود- نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
- نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
- نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : ۰