پیکاپ سنگین Ram قدرت زیاد، جلوپنجره‌ی بزرگ و چند نقص بزرگ داره!

برند Ram توی بین برندگان جایزه‌ی Truck of the Year MotorTrend تقریباً یک سلطنت داره. پیکاپ‌های Ram از زمانی که Ram 1500 (که هنوز نشان Dodge رو داشت) توی سال ۱۹۹۴ برنده شد، نُه بار Golden Calipers رو به دست آوردن، که آخرین پیروزی اون‌ها همین سال گذشته بود. ما نمی‌گیم Ram 2500 به‌روزشده‌ی ۲۰۲۵ یک مدعی قوی بود، اما قطعاً حواسمون بهش بود.

مدل سال ۲۰۲۵ اولین به‌روزرسانی برای کامیون‌های HD از سال ۲۰۱۹ هست (که منجر به برد TOTY 2020 شد). ارتقاءها قابل توجه هستن، از جمله کمک‌های راننده‌ی جدید، ارتقاءهای اطلاعات و سرگرمی جدید، و قدرت استاندارد بیشتر برای مدل‌های دیزلی – همه‌ی این‌ها پشت یک جلوپنجره‌ی بزرگ جدید پنهان شده. Ram، بدون شک توی تلاشی برای نمایش انعطاف‌پذیری بهبود یافته‌ی آخرین مدل‌های بزرگ خودش، دو مدل ۲۵۰۰ بسیار متفاوت رو به رقابت TOTY فرستاد، یک مدل بکسل دیزلی با فاصله‌ی محوری بلند و یک مدل Power Wagon بنزینی آماده‌ی آفرود.

Ram‌ها دقیقاً اونجوری که انتظار داشتیم، ما رو تحت تأثیر قرار دادن. دیزل Cummins در حالی که بارهای سنگین رو به راحتی حمل می‌کنه، صدای نرمی داره، و به عنوان یک راننده‌ی معمولی هم نسبتاً راحت بود، بدون در نظر گرفتن سواری سخت و فرمان‌پذیری نامطمئن. Power Wagon با موتور بنزینی خودش از هر مانع آفرودی که جلوپنجره‌ی بزرگ جدیدش رو به سمتش گرفتیم، عبور کرد، و اگه تجربه‌ی گذشته‌ی ما با ۱۵۰۰ TRX و RHO نبود، احتمالاً اون رو یکی از بهترین کامیون‌های آفرودی می‌دونستیم که می‌تونید تهیه کنید.

اما ما هم مشکلات خاص خودمون رو تجربه کردیم، که اصلی‌ترین اون‌ها سیستم فرمان تریلر معکوس Ram بود، که در مقایسه با تنظیمات کاملاً فکر شده‌ی فورد، به نظر می‌رسید به زور سر هم شده. این سیستم از چرخوندن تریلر ما به صورت تیز خودداری کرد، اگرچه ما هیچ ایده‌ای در مورد نحوه‌ی سنجش چرخش‌های گسترده از چرخش‌های کم عمق نداشتیم، چون دستگیره‌ای که فرمان رو کنترل می‌کنه، می‌تونه به طور نامحدود به هر دو جهت چرخونده بشه. (یک دکمه در مرکز دستگیره ظاهراً تریلر رو صاف می‌کنه.) نکته‌ی فروش منحصر به فرد این سیستم اینه که به طور خودکار تریلر رو اندازه‌گیری می‌کنه. اما ما متوجه شدیم که به طور مکرر طول تریلر سفری ما رو ۲۰ فوت کمتر تخمین می‌زنه، که ممکنه دلیل پهن بودن چرخش‌ها باشه. حتی ناواردترین افراد توی پارک کردن تریلر هم متوجه شدن که تلاش‌های دست و پا چلفتی خودشون مؤثرتر از سپردن فرمان تریلر به Ram هست.

قدرت موتور ۶.۴ لیتری بنزینی V8 Power Wagon چشمگیر نبود، اگرچه نمی‌تونیم همین رو در مورد میزان بنزین‌خوار بودنش بگیم. اهرم دنده‌ی ستونی جدید یک ادای احترام خوب به سنت‌گرایی هست، اما چرا Ram یک سیستم دندانه‌ی بهتر ایجاد نکرد؟ ما دیدیم که عبور کردن از دنده‌عقب خیلی آسونه. و اون برآمدگی بزرگ روی کاپوت Power Wagon چیه؟ تنها کاری که می‌کنه مسدود کردن دید جلو هست، مشکلی که وقتی سیستم تعلیق عقب به دلیل بار سنگین توی قسمت بار فشرده می‌شه، بدتر می‌شه.

در مجموع، متوجه شدیم که در حالی که Ram 2500 عمدتاً توی کارهای سنتی کامیون برتری داشت، اما به هیچ وجه به طور قابل توجهی بالاتر از رقبا قرار نگرفت. باشه، قبول می‌کنیم که دیزل توربوی ۶.۷ لیتری Cummins احتمالاً بهترین موتور دیزلی توی صنعت هست، اگرچه هنوز جنگ گشتاور رو به موتور V8 Power Stroke ۶.۷ لیتری فورد می‌بازه. کامیون‌های Ford Super Duty هم ویژگی‌های کاربردی بیشتری رو ارائه می‌دن، و اگه یک کامیون HD رو به عنوان یک اکسسوری می‌خرید نه یک ابزار کار، هم شورلت و هم GMC 2500 سواری راحت‌تر با فرمان‌پذیری بسیار دقیق‌تری رو ارائه می‌دن. در مقایسه، Ram 2500 (و Ford F-250) حس این رو می‌ده که همه‌جا توی جاده می‌ره.

برخلاف همتای کوچکترش، ۱۵۰۰، کامیون‌های Ram HD به طور قابل توجهی عملکرد بهتری ندارن یا بالاتر از رقبای خودشون نیستن. در حالی که شکی نیست که اون‌ها نسبت به مدل‌های قبلی پیشرفت کردن، Ram باید تمرکز خودش رو روی کامیون‌های رقیبی که تهدید به پیشی گرفتن از اون هستن، بیشتر کنه.

لینک منبع